| Abstract: | Zowel het ideaal dat door de Ibo wordt nagestreefd, nl. een onafhankelijk Biafra, als het ideaal van een verenigd of als statenbond geformeerd Nigerië consequentie van (koloniale) grenslijnen - is verdedigbaar. Een pragmatisch argument voor Biafra's bestaansrecht is dat de strijd voor de onafhankelijkheid en de daaruit voortvioeiende gezamenlijk gedragen ellende aan Biafra een identiteit heeft gegeven, die het voordien niet had, of veel minder had voor de bevolking van Iboland. Breekpunt in de ontwikkeling van Nigerië als natie was de coup van Ironsi, die gezien kan worden als te vallen binnen een nationaal kader of ook als een stap naar (tribale) Ibohegemonie. De voorkeur van de schrijver gaat uit naar een economisch geintegreerd Nigerië binnen de huidige grenslijnen en samengesteld uit zelfbesturende eenheden, meer dan naar een Nigerië dat bestaat uit ethnisch omgrensde groeperingen. Dit houdt niet in dat men beslist voor of tegen Biafra zou moeten zijn. |
AfricaBib 
Periodical article
Leiden University catalogue
WorldCat